Edhe pse shpesh spekulohet për distanca shumë të mëdha, shtrirja reale e kamerave që përdoren për mbikëqyrjen e trafikut është dukshëm më e vogël dhe e përcaktuar qartë sipas mundësive teknike të pajisjes, përcjell tetova1
Kamerat fikse për kontrollin e shpejtësisë së automjeteve në rrugë, si p.sh. pajisja GATSO RT4, që zakonisht vendosen pranë rrugëve, kanë një distancë matjeje deri në rreth njëqind metra. Në këtë distancë, kamera mund të matë me saktësi shpejtësinë e automjetit, të bëjë një fotografi të qartë dhe të regjistrojë targën e makinës. Distanca minimale ku sistemi fillon matjen është rreth dhjetë metra, që do të thotë se kamera nuk regjistron të gjithë segmentin e rrugës, por vetëm një pjesë të caktuar.
Kamera nuk filmon vazhdimisht automjetet që i afrohen nga larg. Edhe pse korniza e kamerës mund të shihet nga larg, pajisja regjistron aktivisht shkeljen vetëm kur automjeti hyn në zonën e matjes. Kjo është zona ku saktësia e matjes dhe cilësia e fotografisë janë të mjaftueshme për të nisur një procedurë për shkelje, shkruan „Jutarnji list“, transmeton tetova1.mk
Prandaj, pohimet se kamerat e mbikëqyrjes regjistrojnë nga disa qindra metra apo madje kilometra nuk janë të sakta për sistemet që përdoren më shpesh te ne. Shtrirjet më të mëdha mund të lidhen me radarë policorë ose pajisje lazer në kontrolle mobile, por jo me kamerat klasike fikse, shkruan „Podravski“, përcjell tetova1
