Domatet, mollët, mjalti ose drithërat organikë mund të shiten me një çmim më të lartë se ato të rregullta, por rruga nga fusha deri te çmimi më i lartë nuk është aspak e lirë. Për fermerët maqedonas, prodhimi organik mund të jetë një marrëveshje e mirë, veçanërisht në sipërfaqe më të vogla dhe me një blerës të besueshëm, por pa marketing të organizuar, mund të ndodhë lehtësisht që një produkt i rritur sipas rregullave më të shtrenjta të përfundojë duke u shitur si i rregullt.
Numrat tregojnë se interesi është në rritje. Në Maqedoni në vitin 2025, kishte 931 prodhues të angazhuar në bujqësinë organike dhe toka e punueshme arriti në 5,145 hektarë. Kjo është një rritje prej 24.6 përqind në vetëm një vit. Pothuajse gjysma e sipërfaqeve, ose 2,444 hektarë, ishin nën kultura drithërash.
Por një zonë më e madhe nuk do të thotë automatikisht fitime më të mëdha.
